„Leczenie dźwiękami. Gongi i misy tybetańskie”

artRAABE

„Leczenie dźwiękami. Gongi i misy tybetańskie” 
 
Artykuł dla  wyd. Raabe
dział A 3.3 – Praca z dziećmi o specyficznych potrzebach edukacyjnych
 

Materiały przeznaczone są dla nauczycieli do pracy z dziećmi z różnorodnymi zaburzeniami: percepcji słuchowej, wzrokowej, z problemami z orientacją przestrzenną, motoryką, grafomotoryką, koordynacją wzrokowo-ruchową, z trudnościami w uczeniu się matematyki, z zaburzeniami rozwoju emocjonalnego i społecznego, rozwoju mowy oraz zaburzeniami integracji sensorycznej (zaburzenia dotyku, smaku, węchu).

 

“Nadejdą takie czasy, kiedy choroba nie będzie określana w taki sposób, w jaki robią to dziś lekarze i psycholodzy, lecz o chorym człowieku będzie się mówić słowami muzyków, jak o rozstrojonym pianinie” 
(Rudolf Steiner)

Człowiek od zarania dziejów żyje w otoczeniu dźwięków i posługuje się nimi. Naturalnymi źródłami dźwięku w przyrodzie są wszelakie odgłosy przyrody – grzmoty, szum wody, wiatru, dźwięki wydawane przez zwierzęta. Dźwięki, które przerażają i stresują są nieprzyjemne od zawsze nazywano hałasem. Hałas jest zanieczyszczeniem środowiska przyrodniczego uciążliwym a wielu przypadkach szkodliwym dla człowieka i innych organizmów żywych, co potwierdzone zostało przez badania. W Polsce hałas o ponadnormatywnym poziomie obejmuje 21% powierzchni kraju, oddziałując na jedną trzecią ludności. 

Ludzie z wiekiem tracą słuch i jest to naturalny proces starzenia się organizmu, przede wszystkim jednak innym zasadniczym czynnikiem powodującym utratę słuchu jest nadmierny hałas. Często szkodliwy wpływ hałasu, na jaki narażone są małe dzieci jest lekceważony. Wcześniak, które po urodzeniu leżą długo w inkubatorach, poddane są szczególnie groźnemu działaniu hałasu. Wynikiem tego mogą być przewlekłe urazy akustyczne, szczególnie, że na działanie hałasu nakładają się na inne czynniki związane z ciężkim stanem ogólnym dziecka.

Innymi przyczynami uszkodzeń słuchu dziecka mogą nawet być hałaśliwe zabawki. U osób dorosłych hałas o natężeniu przekraczającym próg bólu, czyli ok.130 dB działający impulsowo, jednorazowo i krótkotrwale może spowodować ostry uraz akustyczny. Przewlekły uraz akustyczny powstaje na skutek długo trwałego narażenia na hałas nieprzekraczający progu bólu, zwykle o natężeniu ok. 90-95 dB lub niewiele wyższym. Osobnym problemem jest młodzież słuchająca bardzo głośno muzyki przez słuchawki, co zostało potwierdzone przez badania – trwałe uszkodzenia słuchu w granicach 20-30 dB.

Dobrze dobrane dźwięki są jednak potężnym narzędziem pomagającym przywrócić zdrowie.

To, co słyszymy, to trójwymiarowa reprodukcja zewnętrznego dźwięku stworzona przez mechanizm wewnętrzny naszego ucha. Odbierane przez nas dźwięki zmieniają ciśnienie krwi, częstotliwość uderzeń serca, poziom cukru i kwasów tłuszczowych, wpływają też na wydzielanie soków żołądkowych i wiele innych procesów neurochemicznych.

Dźwięki muzyki wpływając bezpośrednio na ośrodki emocji, ożywiają wspomnienia, wspomagają wytwarzanie peptydów i endorfin, wyrównując ciągi neurotransmiterów. Muzyka wytwarza w mózgu specyficzny stan emocjonalny. Osoby potrafiące skoncentrować się tylko na wrażeniu dźwiękowym, a nie na intelektualnej obserwacji i odbiorze, są zdolne do przeżycia synestezji, czyli widzenia dźwięków i słyszenia barw.

Dźwięk to po prostu fale rozchodzące się w powietrzu, które mogą być zidentyfikowane przez nasze uszy. Fale dźwiękowe można porównać do fal wody, ale poruszają się szybciej, około 1224 km/h oraz rozchodzą się w trzech płaszczyznach.

Nasze ciało składa się w przeważającej części z wody, która jest doskonałym przewodnikiem fal dźwiękowych. Wibracje przenoszone są po całym ciele za pomocą tkanek, rozchodzą się do poszczególnych narządów, te z kolei wysyłają własne fale na trzech różnych poziomach: poziom ciała (fale fizyczne), umysłu (fale umysłowe oraz emocjonalne) i ducha (fale duchowe). Dlatego też ludzki głos jest bardzo ważnym element diagnozy terapeuty, pokazuje on o stan psychiczny i fizyczny konkretnej osoby.

Badania prowadzone przez japońskiego naukowca Masaru Emoto ( „Woda obraz energii życia” ) udowodniły za pomocą analizatora rezonansu magnetycznego jak wielki wpływ na strukturę wody mają dźwięki, zarówno muzyka jak i wypowiadane słowa. Oczywistym jest, więc stwierdzenie, że skoro ludzki organizm składa się z 75% – 92% (ciało 75%, krew 92%, kości 22%, mięśnie 75%, komórki mózgowe 82%) z wody to również wszelkie dźwięki mają wpływ na ludzki organizm działając zarówno terapeutycznie jak i szkodliwie.

Odpowiednie oddziaływanie i wzajemne przenikanie się fal dźwiękowych z falami mózgowymi to sposób na zmiany świadomości w wielu kulturach świata, kreowanie nastrojów i poprawę lub niszczenie ludzkiej psychiki i całego organizmu człowieka.

Muzyka może oddziaływać terapeutycznie i profilaktycznie na człowieka, na jego psychikę. Określone doznania emocjonalne płynące z biernego lub czynnego kontaktu z muzyką wywołują odpowiednie reakcje emocjonalne u człowieka. Muzyka oddziałuje na człowieka pozaintelektualnie, pobudzając go i porządkując jego uczucia.

Podsumowując, można stwierdzić, że muzyka:

  • Redukuje trudności, 
  • Ułatwia współpracę, 
  • Pomaga w nawiązywaniu kontaktu, 
  • Ogranicza konflikty, 
  • Pobudza emocjonalnie, 
  • Daje możliwość rozładowania wewnętrznych napięć, 
  • Podwyższa umiejętność koncentracji. 

Muzyka to prosty i jednocześnie bardzo tajemniczy czynnik, wpływający na naszą świadomość. Już od niepamiętnych czasów używano dźwięków do leczenia, a magiczną siłę kołysanki zna każde dziecko. 

Dźwiękowy wszechświat, który nas otacza, może być w takim samym stopniu źródłem ukojenia i harmonii, jak i powodem koszmarów i zagrożeń. Cywilizacja wibruje i wytwarza dźwięki, bez których czujemy się zaniepokojeni i pozbawieni stymulacji.

Cisza zaś dla większości ludzi staje się coraz bardziej nieznośna. Skazanie człowieka na długotrwałą izolację od dźwięków może stać się przyczyną szaleństwa, w równym stopniu, co codzienne przebywanie w przemysłowym hałasie.

Mamy trzy rodzaje muzykoterapii, bierną, czynną i komórkową.

Muzykoterapia bierna polega na odtwarzaniu uprzednio specjalnie przygotowanej muzyki dla uzyskania uspokojenia, odwrócenia uwagi i zorganizowania czasu wolnego. Przykładem muzykoterapii biernej jest koncert rekreacyjny. Jest to nieco dłuższa forma. Istotą tego koncertu jest uporządkowany wg klucza (od niepokoju do relaksu i aktywizacji) układ jednorodnych emocjonalnie utworów mających spowodować odprężenie, uporządkowanie, równowagę i aktywność.

Drugim rodzajem jest muzykoterapia czynna, czyli czynne muzykowanie na prostych instrumentach perkusyjnych, zajęcia zabawowo – rytmiczne przy aktywnym współudziale dzieci tj. ruchowe tworzenie muzyki (wykorzystanie metody R. Labana), malowanie muzyki, rytmiczne tworzenie muzyki bądź przerywnik muzyczno – ruchowy (najkrótsza i najłatwiejsza forma). Jest to układ kilku ćwiczeń, które ułatwiają wyciszanie emocji.

Najnowszym odkryciem muzykoterapii jest muzykoterapia komórkowa wykonywana przy użyciu kamertonów medycznych, dźwięku Gongów lub mis śpiewających (tybetańskich).

Leczenie dźwiękiem kamertonów odbywa się w oparciu o odkrycie, potwierdzone badaniami naukowymi, że komórki ludzkiej krwi reagują na częstotliwości dźwięku poprzez zmianą ich koloru i kształtu. Obserwacje chorych oraz starych komórek pokazały, że wpływ określonych dźwięków (wibracji akustycznych) przyniosły efekt uzdrawiający.

Francuski muzyk-kompozytor, akupunkturzysta, bioenergoterapeuta, pionier medycyny wibracyjnej, Fabien Maman, odkrył nieinwazyjną technikę zastosowania dźwięku kamertonów na punkty wykorzystywane w akupunkturze, które stosuje się zamiast igieł. Razem z biologiem, Helene Grimal przeprowadził \ eksperyment, który pokazał wpływ fali akustycznej na ludzkie komórki i otaczające je pola energetyczne.

Odkrył również, iż poprzez seryjne oddziaływanie falą akustyczną dźwięku na komórki nowotworowe po określonym czasie ulegają rozpadowi (eksplozji), podczas gdy komórki zdrowe doenergetyzowaniu i wzmocnieniu.

Podczas badań zaobserwowano pewne prawidłowości w zachowaniu się komórek podczas stosowania określonych dźwięków. Dźwięk C(256Hz) powoduje wydłużanie się komórek, dźwięk D(288Hz) wywołuje bardzo intensywne zmiany kolorytu komórek (D jest dźwiękiem często wykorzystywanym w magicznych rytuałach w Brazylii i środkowej Afryce) dźwięk E(320Hz) zaokrągla kształt komórek, zaś częstotliwość A(440Hz) zmienia kolor komórek na różowo. Okazało się, że istnieje matematyczna zależność pomiędzy częstotliwością koloru a częstotliwością dźwięku.

Zaobserwowano, że komórki nowotworowe pod wpływem całej gamy tonów w skali chromatycznej (12-tu dźwięków w każdej oktawie, postępujących kolejno półtonami) wykazały stopniową dezorganizację elementów komórki, a w miarę wzrastania częstotliwości pomiędzy dźwiękiem A (440Hz) i H[B](480Hz) komórki eksplodowały. Wyniki tych badań zostały opublikowane i zainicjowały zainteresowanie medycyną wibracyjną na całym świecie, którą bez wątpienia można nazwać medycyną przyszłości, znacznie przekraczającą wymiar dotychczasowego rozumienia istoty ludzkiej.

Fizyk i muzyk J.Sternheimer, jako jeden z pierwszych badał oddziaływanie czystego dźwięku na cząsteczki elementarne materii. Okazało się, że poprzez odpowiednio skomponowaną muzykę, zmniejszenie ilości dysonansów można doprowadzić zharmonizowania funkcjonowania organizmu odbiorcy jak również zregenerować komórki słabe i chore.

Organizm człowieka jest, zatem doskonałym instrumentem muzycznym, który generuje całe gamy wibracji, które wytwarza pole bioenergetyczne. Dlatego też tak silnie reagujemy na wibracje pochodzące z zewnątrz wchodząc z nimi w rezonans, który zależnie od jego, jakości może uzdrawiać albo prowadzić do wszelkiego rodzaju chorób.

Kolejnym odkryciem są badania prowadzone przez Barbarę Hero, muzyka i matematyka, nad częstotliwościami wibracji organów wewnętrznych w ciele człowieka, jak również przewodzących energię kanałów (znanych w medycynie chińskiej, jako meridiany ) czy centrów energetycznych (znanych w medycynie Ayurwedyjskiej, jako czakramy). Okazało się, że posiadają swoje własne określone częstotliwości zdrowia, wystarczy być do nich dostrojonym, by być zdrowym, zaś brak tej harmonii powoduje choroby.

Przywrócenie właściwych narządom częstotliwości drgań powoduje zdrowienie ich na poziomie fizycznym, a ukierunkowanie przepływu energii życiowej w układzie energetycznym człowieka (likwidowanie zatorów i uzupełnianie deficytów w czakrach i meridianach) umożliwia całkowite wyzdrowienie w przypadku większości schorzeń, również ostrych i przewlekłych.

Wykorzystująca naturalną falę dźwiękową Muzykoterapia Dogłębna – Komórkowa, jest nowo odkrytą skuteczną metodą zwalczania nawet najcięższych chorób. Polega na zastosowaniu odpowiednich częstotliwości za pomocą kamertonów, w sposób nieinwazyjny, przynosząc dobry wynik dla wszystkich komórek ciała. Można ją, więc stosować bez żadnego ryzyka dla zdrowia, zaś poprawa następuje nieomal natychmiast po użyciu właściwej techniki. Dodatkową zaletą tej metody jest to, że każdy, bez względu na stan wiedzy muzycznej czy też zaawansowania choroby może sam na sobie zastosować.

Zasada działania tej terapii polega na dostrajaniu się chorych komórek i organów wewnętrznych do ich naukowo odkrytych częstotliwości zdrowia. Metoda muzykoterapii dogłębnej bazuje na zastosowaniu naturalnej fali dźwiękowej o długości min. 1m, wnikając głęboko w komórki, co powoduje ulgę w różnych problemach zdrowotnych od bólu po choroby umysłu. Metoda ta głęboko i skutecznie oddziałuje na świadomość i podświadomość, przynosząc jednocześnie głęboki relaks, radość wprowadzając do życia równowagę i harmonię.

Spektrum działania kamertonów jest bardzo szerokie. Dźwięk ma doskonałe działanie oczyszczające i mobilizujące siły obronne organizmu, przynosi głęboki relaks i radość. Metoda, oddziałując jednocześnie na Ciało, Umysł i Ducha przywraca tak bardzo potrzebną nam do życia równowagę i harmonię.

Masaż misami śpiewającymi (dźwiękowymi, tybetańskimi) ma działanie relaksujące, lecznicze i psychoterapeutyczne. Terapia dźwiękiem przywraca harmonie organizmu, wzmacnia witalność, odpręża i rozluźnia.

Misy mają właściwości terapeutyczne – usuwają ból, choroby, strach, depresje, niepewność i wszelkie blokady. Dźwięki mis wnikają w ciało powodując wibrację i ruch komórek, każda komórka jest masowana i zostaje przywrócona odpowiednia częstotliwość komórkowa. Dźwięk precyzyjnie dobrany dodaje energii komórką zdrowym, a komórki, które uległy mutacji są niszczone. Ciało zostaje poddane wibracją uzdrawiającym i zaczyna się ruch regeneracyjny komórek. Dźwięki z mis wnikają w ciało powodując osiągnięcie stanu wewnętrznego spokoju, wzrost pewności siebie i powrót do zdrowia.

Masaż powoduje, że promieniujemy wewnętrznym pięknem, uwalniamy napięcia i blokady. Misy wydają zróżnicowane dźwięki o różnych walorach terapeutycznych, których potrzebuje ciało prowadząc do jego harmonii na wszystkich poziomach.

Zastosowanie masażu misami dźwiękowymi oraz muzykoterapii komórkowej:

– likwidacja stresu i relaks poprzez rozluźnienie mięśni i blokad
– w psychoterapii ( usuwanie lęków, depresji i innych problemów emocjonalnych )
– w pedagogice ( u dzieci nadpobudliwych, autystycznych itd.)
– w procesach leczenia i samoleczenia
– bóle głowy i migreny
– problemy z kręgosłupem, reumatyzmem, gościec
– problemy z sercem, z zasypianiem i inne
– wspomaga procesy samouzdrawiania (np. w chorobach nowotworowych)
– wpływa na zdolności twórcze, kreatywność, poprawia zdolność koncentracji
– w hospicjach ( pozwala łagodnie „przejść na drugą stronę” )
– pomaga przejść w sposób łagodny i bezstresowy przez wszystkie fazy porodu. 
Gong jest instrumentem wielowymiarowym zawierającym wszystkie możliwe dźwięki istniejące na naszej Ziemi. Podczas gry emituje energię a jego harmoniczne tony wprowadzają nasz mózg i całe ciało w stan głębokiego relaksu. Odczuwamy stabilizację emocji, umysł osiąga spokój i równowagę. Wibracje gongów rozbijają i usuwają toksyny z naszego organizmu, przenikając przez wszystkie organy wewnętrzne przywracają ich pierwotną równowagę energetyczną.„Kąpiele w dźwiękach gongów” poprzez dźwięk i doznania akustycznych drgań w ciele pozwalają wejrzeć w głąb siebie, uwolnić się od napięć i stresów, przywracają radość i sens życia.Kąpiel w gongu jest jedynym w swoim rodzaju doświadczeniem. Pozwala na świadomą dematerializację naszego ego, uwalnia nas od wszelkich napięć wprowadzając w stan głębokiego relaksu.

Przy pierwszym kontakcie z dźwiękiem pojawiający się niepokój przed nienzanym bardzo szybko mija a dzieci wykazują duże zainteresowanie, zaczynają się ze spokojem przysłuchiwać dźwiękom, próbują ich „dotykać”.Przy kolejnych terapiach poddają się całkowicie oddziaływaniu dźwięków, relaksują a nawet zasypiają lub leżą (siedzą) spokojnie wsłuchując się w wibracje dźwięków. Dzieci nadpobudliwe ruchowo – jeżeli nie podczas pierwszej to przy kolejnych terapiach leżą lub siedzą spokojnie przez cały czas trwania zajęć.
Gongi , misy tybetańskie czy kamertony bardzo pomagają w pracy terapeutycznej, uwrażliwiając na dźwięk, ucząc rytmu i siły dźwięku, prowokują do własnych doświadczeń.

 
 Anna Kamonciak
 
Warszawa, styczeń 2013                   
Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s